Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΩΜΑΤΑ,ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ,ΕΛΑΔ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΟΥΛΗ


ΕΔΑΔ ΛΟΥΛΗ κατά ΕΛΛΑΔΟΣ (31.07.08)
Καταχωρήθηκε: 12-03-2010


ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
Επιμέλεια: Βασίλη Χειρδάρη
Μετάφραση: Α. Αναγνωστάκη
ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΟΥΛΗ κατά ΕΛΛΑΔΟΣ
(Προσφυγή υπ�αριθ. 43374/06)
Απόφαση της 31.7.2008
Πρόεδρος: Ν. Vajic,
Δικαστές: Χ. Ροζάκης, K. Hajiyev, D. Spielmann, S. Jebens, G. Malinverni, Γ. Νικολάου Δικηγόροι: Α. Αναγνωστάκης - Ο. Πατσοπούλου, Πάρεδρος ΝΣΚ και Σ. Τρέκλη, Δικαστική Αντιπρόσωπος ΝΣΚ
Δικαίωμα πρόσβασης σε Δικαστήριο, περιορισμοί του δικαιώματος και όρια αυτών. Το δικαίωμα πρόσβασης σε δικαστήριο δεν είναι απόλυτο και υπόκειται σε έμμεσους περιορισμούς, κυρίως ως προς τις προϋποθέσεις του παραδεκτού των ενδίκων μέσων.
Οι περιορισμοί όμως αυτοί για να είναι συμβατοί με το άρθρο 6 § 1 της ΕΣΔΑ : α) δεν μπορούν να παρεμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση κατά τέτοιο τρόπο ώστε να παραβλάπτεται η ουσία του δικαιώματος σε δικαστήριο, β) πρέπει να υπηρετούν έναν δικαιολογημένο σκοπό και γ) πρέπει να υπάρχει εύλογη σχέση αναλογικότητας ανάμεσα στα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν και τον επιδιωκόμενο σκοπό.
Υπερβολική τυπολατρία στην ερμηνεία των νόμων. Το δικαίωμα πρόσβασης σε δικαστήριο παραβιάζεται όταν ο νόμος δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής απονομής της δικαιοσύνης, αλλά αποτελεί ένα είδος εμποδίου ως προς το να κριθεί η ουσία της διαφοράς από το δικαστήριο.
Η υπερβολικά τυπολατρική ερμηνεία του νόμου που αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις άσκησης ενδίκου μέσου εκ μέρους ενός δικαστηρίου εμποδίζει στην πραγματικότητα την εξέταση της ουσίας του ενδίκου αυτού μέσου.
Ο ’ρειος Πάγος προέβη σε χρήση υπερβολικής τυπολατρίας απορρίπτοντας ως απαράδεκτη την έφεση κατά βουλεύματος που άσκησε η προσφεύγουσα ως πολιτικώς ενάγουσα επειδή δεν προσδιόριζε στην έκθεση εφέσεως ότι ενεργούσε και με την ιδιότητα της κληρονόμου του συζύγου της παρότι ανέφερε ότι ενεργούσε και ως «χήρα» του παθόντος.
Το Δικαστήριο του Στρασβούργου εκτιμά πως η προσέγγιση του Ανωτάτου Ακυρωτικού μας: α) να αγνοεί τα στοιχεία της δικογραφίας, β) να αγνοεί στοιχεία που προκύπτουν με λογικό τρόπο από την δικογραφία και γ) να μην ανατρέχει στο συνοδευτικό της έφεσης υπόμνημα στο οποίο αναφερόταν ρητά ότι η προσφεύγουσα ενεργούσε και "ως μοναδική κληρονόμος του συζύγου της" και εξ αυτού του λόγου να απορρίπτει την έφεση ως απαράδεκτη παρεμπόδισε το δικαίωμα της προσφεύγουσας σε Δικαστήριο και ως εκ τούτου παραβιάσθηκε το δικαίωμά της σε δίκαιη δίκη υπό την ειδικότερη έκφανσή του της πρόσβασης σε δικαστήριο.
Καταδικάζεται η χώρα μας σε καταβολή 5.000 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης της προσφεύγουσας.
Διατάξεις: ’ρθρο 6§1 ΕΣΔΑ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Υπό απόλυση ο διευθυντής πολεοδομίας Σύρου

Υπό απόλυση ο διευθυντής πολεοδομίας Σύρου Με απόφαση του πρωτοβάθμιου πειθαρχικού συμβουλίου της Νομαρχίας Κυκλάδων. Υπό απόλυση ο διευθυντής πολεοδομίας Σύρου στην αρμοδιότητα του οποίου βρίσκεται και η Μύκονος, με απόφαση του πρωτοβάθμιου πειθαρχικού συμβουλίου της Νομαρχίας Κυκλάδων. Ο Δ Μ είχε 635.000 ευρώ σε καταθέσεις, μετοχές και οικόπεδο σε περιοχή φιλέτο της Σύρου. Την τύχη του αναμένεται να έχουν και άλλοι υπάλληλοι της πολεοδομίας Σύρου καθώς έχουν βρεθεί στην κατοχή τους εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.  Υπάρχουν αρκετα ερωτηματα :  1) Εχει επιληφθεί ο αρμοδιος Εισαγγελέας ? 2)Εχουν  ελεγχθεί οι παρανομίες του ΄,ώστε να υποστούν τις συνεπειες και όσοι τον λαδωσαν ?  3)Ηταν μόνος ή ειχε συνεργούς ?

Η ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΜΙΑ ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

H ποινική ευθύνη των υπουργών και επιβαλλόμενες θεσμικές  παρεμβάσεις. Ο πρώτος νόμος περί ευθύνης υπουργών ήταν ο ΦΠΣτ του 1876, όπως τροποποιήθηκε από τον N. XE του 1873.   Το νομοθετικό αυτό καθεστώς διατηρήθηκε σε ισχύ για έναν αιώνα μέχρι την έκδοση του ΝΔ 802/1971. Οι ρυθμίσεις του τελευταίου, οι οποίες πάντως επαναλαμβάνουν τις ως τότε ισχύουσες αρχές,  διατηρήθηκαν σε ισχύ και από το Σύνταγμα του 1975 με ρητή μεταβατική διάταξη (άρθρο 115 παρ.1) «ώσπου να εκδοθεί ο από το άρθρο 86 παρ. 1 προβλεπόμενος νόμος».   Ο νόμος αυτός εκδόθηκε τον Ιούλιο του 1997 (N. 2509/1997) . Οι διατάξεις όμως εκείνες είχαν επικριθεί έντονα και έτσι κρίθηκε η ανάγκη τροποποιήσεώς τους. Το σχετικό άρθρο 86 του Συντάγματος αναθεωρήθηκε το 2001. Αντί να βελτιώσει τη κατάσταση την χειροτέρεψε.   H νέα ρύθμιση του άρθρου 86 Σ είναι ατυχέστατη και σκοπεί δυστυχώς στο ακαταδίωκτο αφού θεσμοθετήθηκε μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία για την ποινική δίωξη των υπουργών, η οποία...